به گزارش نبض بورس، در ۶ شهریور ۱۴۰۴، کشورهای فرانسه، آلمان و بریتانیا تصمیم گرفتند «مکانیسم ماشه» را فعال کنند تا تحریم‌ها علیه ایران ظرف سی روز دوباره به اجرا درآید. این کشورها دلیل اقدام خود را وجود شواهدی اعلام کردند که نشان می‌دهد ایران اورانیوم را در سطح بسیار بالایی غنی‌سازی کرده و اهداف برنامه هسته‌ای آن صرفاً صلح‌آمیز نیست، بلکه در جهت تولید سلاح هسته‌ای است. بر اساس این ارزیابی، برنامه هسته‌ای ایران تهدیدی جدی برای صلح و امنیت جهانی محسوب می‌شود.

در ادامه، در ۲۸ شهریور ۱۴۰۴، قطعنامه‌ای که کره جنوبی برای جلوگیری از بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران به شورای امنیت ارائه داده بود، رد شد. این قطعنامه تنها از سوی چهار کشور شامل چین، روسیه، پاکستان و الجزایر حمایت شد که کمتر از حد نصاب نه رأی مورد نیاز برای تصویب بود. در نتیجه، تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران در پایان همان ماه دوباره اجرایی شدند.

در واکنش به این تحولات، شورای عالی امنیت ملی ایران تصمیم گرفت همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را به حالت تعلیق درآورد. روسیه و چین نیز پیشنهاد دادند که اجرای تحریم‌های پیشین شورای امنیت تا بهار ۱۴۰۵ به تعویق بیفتد، اما این پیشنهاد با مخالفت اکثریت مواجه شد و پیش‌نویس قطعنامه با ۴ رأی موافق، ۹ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع تصویب نشد و در نتیجه، مکانیسم ماشه علیه ایران فعال شد.

بعد از آن با توجه به فعال شدن مکانیسم ماشه، کشورها تحریم های خود بر علیه ایران را آغاز کردند. در این بین آنچه مهم بود این بود که کشورهایی مانند چین که سطح تجارت آن ها با ایران بالا بود، چه تصمیمی می گیرند. در این رابطه نبض بورس با مجیدرضا حریری رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین گفتگویی را انجام داده است که در ادامه می خوانید.

حریری: تحریم‌های سازمان ملل تجارت ایران و چین را مختل نمی‌کند؛ نگرانی‌ها بیشتر روانی است

مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین درمورد این که تحریم شورای امنیت سازمان ملل تا چه اندازه بر روابط ایران و چین تأثیرگذار است، به نبض بورس گفت: با توجه به این که هیچ یک از تحریم‌های سازمان ملل تجاری نیستند و مربوط به صنایع هسته‌ای و برخی از بخش‌های صنایع موشکی کشور هستند. در نتیجه، نباید در تجارت عادی ما با چین تأثیرگذار باشد. 

رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین ادامه داد: اگرچه تحریم‌های آمریکا فروش نفت را به طور کلی ممنوع کرده‌اند، اما شاهد هستیم که چینی‌ها در حال خرید تقریباً بیش از ۹۰ و چند درصد از نفت کشور هستند. در نتیجه، تحریم‌های سازمان ملل مربوط به حوزه تجاری نمی‌شوند و قاعدتاً نباید در این نوع روابط نیز، تأثیرگذار باشند. 

حریری افزود: تحریم‌های سازمان ملل تأثیرات روانی و جانبی خواهد داشت که باید مورد بررسی قرار بگیرند.